Rozdział 14

Posprzątałam cały dom zrobiłam śniadanie. Ubrałam dresy bluzę, Naszykowałam jakieś jeansy i koszule Joshowi. I nas spakowałam

-Kochanie wstawaj.

-No już bo musimy posprzątać

-Już to zrobiłam. Spakowałam nas nawet. A śniadanie już czeka.

-jak ty to robisz?

Zjedliśmy śniadanie zapakowaliśmy się do auta i ruszyliśmy do domu.

Naglę zauważyłam dużego tira wyjeżdżającego z skrzyżowania i usłyszałam pisk opon.

_____________________________________________________________________

Otworzyłam oczy i czułam straszny ból.

-Nie ruszaj się – powiedziała pielęgniarka

-Gdzie Josh co z nim ? jak się czuję co się stało ...?

-Lepiej, żeby ktoś inny pani opowiedział

-Jest moja mama?

-Nie ma jest jedynie pewien chłopak. Poprosić go?

-Tak..

Justin. Był to popłakany Justina.

-Pamiętasz tyle razy ci mówiłem, że  w taką pogodę się nie jeździ. – krzyczał

-Przestań pieprzyć – nie umiałam być dla niego miła po tym co zrobił – gdzie jest Josh.

-A może opowiem ci wszystko od początku?

-Siadaj – wskazałam mu krzesło

-Na pewno jak pamiętasz strasznie lało. I jak już wracaliście w jechał w was tir. W sumie w bok tam gdzie siedział Josh

- I co z nim gdzie jest?

-Bella przykro mi – popłakał się – stało się to na miejscu.

-Wyjdź , proszę cię wyjdź – wygoniłam go cała zapłakana. Josh nie żyje i była to moja wina, ja chciałam wracać. Mój Josh, którego kochałam i który tak bardzo kochał mnie. A ja miałam połamane tylko żebra.

-Bella pod wieczór będziesz mogła wyjść , twoi rodzice będą późno w nocy w domu. Mam cię odwieź – powiedział Justin zerkając przez drzwi

-Wrócę sama.

-W żadnym wypadku. Chyba coś ci się stało podczas tego wypadku

-A Nina?

-No wiesz… - przerwałam mu

-Dobra nie chcę tego słuchać

Bałam się, że powie , że jest mu z nią dobrze. A ja zostałam sama.

-Muszę ci coś wyjaśnić –powiedział Justin gdy staliśmy pod drzwiami mojego domu

- Justin nie chcę jeszcze tego słuchać. Okey? Mam już dość na dzisiaj

-Alee – zatrzasnęłam mu drzwi przed nosem

Nie umiałam, a może nie chciałam z nim gadać. Ten dzień był najgorszym dniem w moim życiu.

Rodzice wrócili o 00;00

-Jak się czujesz córeczko?

-jak się czuję? A może tak jakby nikt mnie nie chciał. Josha już ze mną nie ma, a wy co ? nawet po

wypadku nie raczyliście wrócić .

-Bella

-Możecie mi dać wszyscy święty spokój? Mam już wszystkiego dosyć

Nie spałam całą noc oglądałam zdjęcia Josha. Nawet było moje i jego zdjęcie zrobione przez Rose.

O godzinie 10 wyszłam z łóżka miała godzinę, żeby się przygotować i ostatecznie się z nim pożegnać . Ubrałam jakieś czarne ciuchy. Wydrukowałam nasze zdjęcie i wsadziłam je w ramkę. Miałam ze sobą tylko zdjęcie i białą róże.  Na cmentarzu została dłużej niż wszyscy. Nie mogłam go zostawić samego nie mogłam. Miała nadzieje, że wróci, że stanie za mną , że mnie przytuli, że będzie. Pod wieczór położyłam ramkę na grobie razem z kwiatkiem. I poszłam do domu.

-Bella?

-Anna? – rzuciłam się jej na szyje i się poryczałam

-Chodź do góry pogadamy.

Siostra wzięła kanapki i usiadłyśmy u mnie w pokoju.

-jak się czujesz? –zapytała

- Jak mam się czuć. Mój chłopka nie żyje. Drugi ma inną. Rodzice mają mnie w dupie. Układa się super. Wtuliłam twarz w misia i ryczałam jak małe dziecko któremu ktoś zabrał jego ulubioną zabawkę.

-A idziesz jutro do szkoły?

-Idę –pokiwałam głową – nie chcę stracić kilku dni

-a projekt z fotografii?

-Nie zaliczę przedmiotu, za dużo wspomnień.

-Pani to na pewno zrozumie, a teraz się połóż jest późno.

Zrobiłam tak jak kazała i od razu usnęłam. Od piątej już nie mogłam spać. Wzięłam kąpiel, ubrałam byle jakie ciuchy i się troszkę pouczyłam chodź do niczego nie miałam głowy.

Do szkoły zawiózł mnie tata

-Hej Bella… -przywitała się Rose

-Nie pytaj jak się czuje bo nigdy w życiu nie czułam się gorzej.

-Nie miałam nawet takiego zamiaru . Była u mnie pani od fotografii i za twoje najlepsze oceny zaliczy ci przedmiot. Pogadałam z nią o tym

-Skąd wiedziałaś, że nie dam rady?

-Widziałam te zdjęcia. Widziałam pomnik Josha.

Nagle zrobiło mi się zimno

-dziękuje cie jesteś kochana.

Usiadłam na ławce , a ona koło mnie

-Mogła zostać kilka dni w domu mizernie wyglądasz

-Miałabym później tyle nadrabiania. Jeszcze dzisiaj mamy historię.

-Widzisz kto się zjawił.

-Nina? Sama? Bez Justina?

-W poniedziałek była sama bo Justin siedział u cb w szpitalu, ale wczoraj i dzisiaj to jest podejrzane

-może znalazła sobie inny cel i dlatego Justin był u mnie

Zrobiło mi się jakoś przykro myślałam, że mu zależy.

-Dobra nie gadajmy już na ten temat – Rose wstała z ławki –idziemy do klasy

Wiedział, ze Rose coś wiedział, ale nie chciała mi powiedzieć końcu była moją przyjaciółką, ale była też przyjaciółką Justina. Pierwszą mieliśmy historię

-O widzę Panna Bella! Ciekawe czy powtórzyła materiał z poniedziałku, a kolega jej już nie uratuję

-Mógłby się pan zastanowić co mówi. Bo jest pan głupszy od mojej młodszej siostry. – wykrzyczałam mu to prosto w twarz. Kazał mi iść do Pani dyrektor, ale ona to zrozumiała i stwierdziła, że musi sobie porozmawiać z nauczycielem. Gdy od niej wyszłam była już przerwa

-Bella- krzyczała Nina

-Czego chcesz?

-musimy pogadać, muszę ci coś wyjaśnić

-Justina nie posłuchałam myślisz, że ciebie posłucham?

-Bella proszę cię.

-Nie. Nie mam nawet takiego zamiaru

-Ale jak Justin się wyprowadził, mogę ci coś opowiedzieć proszę daj mi kilka minut

-Wyprowadził się ? Ale jak to ? Czemu? Co z naszym no znaczy się waszym domem?

-Chodź ze mną wszystko ci opowiem.

CZYTASZ = KOMENTUJESZ ♥